เมื่อสายลมพัดผ่านกาลเวลา
ยังนำพาความห่วงหามาเสมอ
แม้โลกกว้างเพียงใดได้พบเจอ
ในใจเธอยังคงอยู่ไม่รู้คลาย
ดวงตะวันลับฟ้าในยามค่ำ
ยังย้ำคำว่ารักไม่ห่างหาย
ทุกถ้อยคำจากใจที่มอบให้
ยังมีความหมายมากกว่าวันใดมา
รักของฉันอาจไม่งดงามเลิศ
ไม่ประเสริฐดั่งดาวพราวเวหา
แต่เป็นรักจริงแท้จากวิญญาณ
ที่ปรารถนาเพียงเธอตลอดไป
ในวันที่ชีวิตมีอุปสรรค
ฉันยังรักและพร้อมอยู่ใกล้ใกล้
จะจับมือเคียงข้างไม่ห่างไกล
เป็นกำลังใจให้ทุกเวลา
หากวันหนึ่งเมฆหม่นบนท้องฟ้า
น้ำตาไหลอาบหน้าด้วยอ่อนล้า
ขอให้รู้ยังมีคนหนึ่งคอยมองมา
พร้อมเช็ดน้ำตาให้ด้วยความจริงใจ
ความคิดถึงเดินทางไกลทุกค่ำเช้า
ผ่านเรื่องราวและวันคืนที่เคลื่อนไหว
แม้บางครั้งไม่ได้อยู่เคียงข้างกาย
แต่หัวใจไม่เคยจากเธอไปไหนเลย
ยามได้ยินเสียงหัวเราะของเธอ
โลกทั้งใบก็สวยเสมออย่างเปิดเผย
ความสุขเล็กเล็กที่คุ้นเคย
กลับมีค่ามากมายเกินบรรยาย
ขอบคุณฟ้าที่พาเรามาพบกัน
สร้างความฝันผูกพันไม่จางหาย
จากคนแปลกหน้ากลายเป็นคนสำคัญในใจ
เป็นความหมายของชีวิตทุกวันคืน
จะเก็บรักนี้ไว้ดังดอกไม้
ที่ผลิบานในหัวใจอย่างสดชื่น
แม้ฤดูกาลเปลี่ยนผ่านนับวันคืน
ความรักยังยั่งยืนไม่เปลี่ยนแปลง
หากต้องเขียนคำว่ารักสักล้านครั้ง
ทุกถ้อยยังไม่พอจะแสดง
ถึงความรู้สึกที่มีอย่างเข้มแข็ง
และไม่เคยอ่อนแรงลงสักวัน
ขอให้เธอมีรอยยิ้มในทุกเช้า
มีเรื่องราวดีดีเข้ามาสร้างสีสัน
มีความสุขรายล้อมในทุกวัน
และมีฉันคอยรักเธอตลอดไป
แม้กาลเวลาจะหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน
นานเท่าใดใจยังมั่นไม่หวั่นไหว
จะรักเธอด้วยหัวใจทั้งหมดที่มีอยู่ภายใน
ตราบลมหายใจสุดท้ายของชีวิตนี้
